Psalm 6

1.Zend, HEERE, mij geen plagen,
laat mij Uw toorn niet dragen,
straf mij in gramschap niet.
Wil mij genade geven,
want zwakheid breekt mijn leven.
Zie, HEERE, mijn verdriet.

2.Wil, HEERE, mij genezen,
mijn ziel en botten vrezen.
Verschrikt U mij altijd?
Hoelang laat U mij lijden?
Keer weer! Wil mij bevrijden
om Uw goedgunstigheid.

3.Want waar de doden leven,
is elk besef verdreven;
aan U wordt niet gedacht.
Kan ook het graf U prijzen?
Zal daar Uw roem verrijzen?
Looft iemand daar Uw macht?

4.De moeheid blijft mij plagen
door al mijn zuchtend klagen.
Mijn tranen drogen niet.
Mijn bed zwemt hele nachten
en is door al mijn klachten
doorweekt van groot verdriet.

5.Mijn oog is haast versleten,
door droefheid opgegeten,
verzwakt door wie mij haat.
Wijkt, allen die mij plagen.
De HEERE hoort mijn klagen.
Wijkt, werkers van het kwaad!

6.De HEERE hoort mijn smeken,
Zijn hulp is steeds gebleken,
Hij neemt mijn bede aan.
De vijand van mijn leven
wordt schaamtevol verdreven.
Opeens zal hij vergaan.