Zie, Hij bidt

‘Verzoen mij toch met U, o God!
Zorg voor een omkeer in mijn lot.
Leer mij te leven tot Uw eer!’
Terwijl ik bad om gunst en licht,
zag ik een wonderlijk gezicht:
er knielde Iemand voor mij neer.

Het was God Zelf. Hij smeekte mij:
‘Werp al je weerstand toch opzij.
Sta toe dat Ik je hart verbreek.
Laat je met God verzoenen, kind!
Wees voor Mijn liefde toch niet blind,
nu Ik je zo welmenend smeek!’

Hoe wonderlijk, hoe groot is dit:
een God die mij zo ernstig bidt!
Bent U dan zó met mij begaan?
Geef mij een hart dat dit bemerkt,
dat U niet langer tegenwerkt,
maar dat Uw arbeid toe zal staan!