De zon beschijnt mijn levenspad,
om mij is alles licht.
Toch schuift heel langzaam boven mij
de wolkenhemel dicht.
Hard valt de regen op mij neer,
het stort, het plenst, het giet!
Maar tegelijk schijnt ook de zon,
want God vergeet mij niet.
Zijn boog staat in de wolkenlucht,
daarop houd ik mijn oog.
Hoe anders lijkt de hemel nu,
al is het nog niet droog.
Zijn boog, Zijn boog staat boven mij!
Dus hef ik blij mijn hoofd.
Zijn boog getuigt mij van Zijn trouw.
God doet wat Hij belooft!
Hijzelf ziet deze regenboog!
Hijzelf gedenkt Zijn woord!
Hijzelf is bij mij in de storm
en daarom kan ik voort!
Naar Genesis 9
Ik was door laatste gedichten aan het lezen. Deze sprong er voor mij wel uit! Geweldig wat mooi! Dank je wel….